reddetmek

fiil
Anlamı:

1. nesnesiz , nesnesiz , nesnesiz , nesnesiz , Verilen veya yapılması istenen bir şeyi kabul etmemek, geri çevirmek

Örnek:

1. Kendisine evlenme teklif ettim, reddetti.

1. Kendisine evlenme teklif ettim, reddetti.

2. -den , -den , -den , -den , Aileden olan birini aileden bir kişi olarak saymamak, tanımamak

Örnek:

1. Evlatlıktan reddettim, evime koymayacağım.

1. Evlatlıktan reddettim, evime koymayacağım.

3. Yalanlamak, çürütmek

Örnek:

1. Büyük bir nefretle bu adi yalanı reddederim.

1. Büyük bir nefretle bu adi yalanı reddederim.


Lisan : Arapça redd + Türkçe etmek

Telaffuz : re'ddetmek